Daire: Yargıtay 8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/24160
Karar No: 2025/3482
Karar Tarihi: 30.04.2025 

Olayın Özeti

İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi, 26.01.2010 tarihli ve 2007/447 Esas, 2010/54 Karar sayılı hükmüyle bir sanığı “sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme” suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezasına mahkûm etmiştir. Olayda, bir banka müşterisinin hesabından kendi bilgisi ve rızası dışında 2.000 TL çekilerek sanığın hesabına aktarılmış; sanık da bu parayı belirli bir komisyon karşılığında Rusya’da bulunan kişilere göndermiştir. Sanık savunmasında öğrenci olduğunu, harçlığını çıkarmak amacıyla kendisine yapılan aracılık teklifini kabul ettiğini ve parayı iyi niyetle gönderdiğini ileri sürmüştür. Hüküm kesinleştikten sonra Adalet Bakanlığı, dosyayı inceleterek kararın kanun yararına bozulması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı aracılığıyla Yargıtay’a başvurmuştur.

Yargıtay’ın Değerlendirmesi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, sanığın savunmasının aksine suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığını, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğunu belirterek kanun yararına bozma talebinde bulunmuştur. Yargıtay 8. Ceza Dairesi bu talebi yerinde bularak dosya kapsamını şu yönlerden değerlendirmiştir:

• Manevi unsurun (kast) araştırılması: Sanığın öğrenci olduğu ve harçlığını çıkarmak amacıyla kendisine yapılan teklifi kabul ettiği; dosyada, hesabına gelen paranın suç geliri olduğunu bildiğine veya bilmesi gerektiğine ilişkin somut bir delil bulunmadığı tespit edilmiştir.
• Salt hesabın kullanılmasının yeterli olmaması: Bir banka hesabının, sahibinin kastı ve bilgisi dışında ya da yeterli delille desteklenmeyen bir şekilde başkaları tarafından kullanılmış olmasının, tek başına mahkûmiyet için yeterli olmadığı vurgulanmıştır.
• Sonuç: Bu tespitler doğrultusunda yerel mahkeme kararının kanuna aykırı olduğuna karar verilmiş; kanun yararına bozma talebi kabul edilerek hükümlünün cezasının kaldırılmasına oy birliğiyle hükmedilmiştir.

Kararın Önemi

Bu karar, ceza sorumluluğunun kurulabilmesi için salt maddi bir fiilin (hesaba para gelmesi ve başkasına aktarılması) yeterli olmadığını, sanığın suç kastıyla hareket ettiğinin de somut delillerle ortaya konması gerektiğini bir kez daha teyit etmesi bakımından önemlidir. Günümüzde artan şekilde karşılaşılan, kişilerin komisyon veya küçük menfaatler karşılığında banka hesaplarını veya kartlarını üçüncü kişilere kullandırdığı ve bu yolla dolandırıcılık ya da yasa dışı para transferlerine bilmeden alet olduğu olaylarda, kişinin gerçekten kasıtlı hareket edip etmediğinin somut delillerle araştırılması gerektiğini hatırlatması bakımından uygulayıcılar için yol gösterici niteliktedir.

Not: Bu yazı, ilgili Yargıtay kararının kamuya açık kaynaklardan derlenen özetidir; somut bir uyuşmazlığa ilişkin hukuki görüş niteliği taşımaz. Kendi durumunuza özgü değerlendirme için bir avukata danışmanız önerilir.

Kaynak: hukukihaber.net